نگرش عبارت است از ترکیبی از باورها و هیجان هایی که شخص را پیشاپیش آماده مینماید تا به دیگران،اشیا و گروه های مختلف،کار و زندگی و… به شیوه مثبت و منفی نگاه کند. نگرش ها ارزیابی را خلاصه نموده و در نتیجه بررسی و پیش بینی با هدایت ویژه آینده خود را بر عهده میگیرند.
و حالا تعریف من از خود باوری:
لغت به لغت خودباوری را معنی نماییم به این جمله ساده میرسیم که “خودت را باور کن”
اما سوال اصلی اینجاست خودت را باور کن یعنی چه؟
منظور از خود چیست؟ منظور از باور چیست؟
یعنی همان من.
موجودی ارزشمند و قابل احترام که خداوند خلق کرد و به او قدرت هایی عطا نمود تا با استفاده از آنها بتواند به حیات خود ادامه دهد. بهترین راه اثبات این قدرت ها، پیشرفت هایی است که انسان تا الان توانسته به آنها دست پیدا نماید. تمامی انسان ها زمانی که متولد میشوند سرشار از استعداد و توانایی و قابلیت هایی هستند. شاید شکل و مدل این توانایی ها در هر انسانی متفاوت باشد اما چیزی که مسلم است اینکه هر انسانی به دنیا نیامده که خالی از توانمندی و قابلیت باشد. به نظر بنده اصلا درست نیست که بگوییم همه انسان ها میتوانند ببینند،بشنوند حرف بزنند راه بروند،فکر کنند،ارزیابی کنند و به موفقیت برسند و فقط تعداد محدودی میتوانند که توانایی ایجاد نگرش نموده و به موفقیت برسند.زیرا انسان سرشار از توانایی،استعداد و قدرت هایی است که فقط باید خود را باور نموده و لازم است آنها را کشف و شکوفا نماید.